autor: mem

źródło: http://pl.indymedia.org/pl/2007/01/25824.shtml

Zapraszamy na prezentację i pokaz filmów: "Prawdziwe oblicze corridy" data: 21.01.07 (niedziela) godzina: 20.00 miejsce: Klub KADR, ul.Żeglarska 5 (Toruń)

KORRIDA

Czym jest?

Korrida (bullfighting) to widowisko na żywo rozgrywające się na okrągłym placu i polegające na zadaniu krwawej i bolesnej śmierci sześciu bykom. Odbywa się w Hiszpanii, na południu Francji i wielu krajach Ameryki Łacińskiej.

Korrida wywodzi się z greckich walk między bykami a ludźmi, potem nabrała znaczenia pogańskiego i ludycznego, następnie obozowego, katolickiego i wreszcie ekonomicznego. Mimo, że zawdzięcza swoje obecne istnienie tradycji kulturalnej (na wysokości moralnej usuwania łechtaczki, ścinania głowy lub kamieniowania niewiernych, czy palenia czarownic...). Obraca milionami euro, które pochodzą przede wszystkim od turystów źle poinformowanych i z funduszy Unii Europejskiej przeznaczonych na kulturę, i które powinny być przeznaczone na promocję prawdziwej, bezkrwawej sztuki. Przywiązanie Hiszpanów do korridy jest nieznaczne, dlatego też przeżyła ona jedynie dzięki ciekawości turystów i dotacjom- bez nich “tauromafia” umarłaby śmiercią naturalną.

Byk

Byk przeznaczony do walki (tzw. toro bravo), turystyczny symbol Hiszpanii, to odmiana samca pospolitej krowy oparta na wymuszonej selekcji osobników najbardziej agresywnych. Byk, jednak, to zwierzę łagodne, które potrafi jeść z ręki pod warunkiem, że nie okazujemy oznak agresji – a to właśnie robimy aby rozjuszyć go na arenie. Żyje przez cztery lata na pastwiskch, w ekosystemach pod ochroną, mając kontakt jedynie z samcami swojego gatunku. Karmi się go paszą wzbogaconą, która sprawia, że osiąga wagę do 700 kilo, w niektórych przypadkach cierpią kończyny zwierzęcia, ze względu na jego ogromne rozmiary. Byk w stanie dzikim nigdy nie osiągnąłby podobnej wielkości.

Przygotowanie byka do korridy

Ponieważ jest to zwierzę bardzo silne trzeba przytłumić jego energię, dlatego po dokonaniu selekcji, wprowadza się je do ciężarówki o podłodze pochylonej do przodu, męczy się je w ten sposób oraz wywołuje skurcze w kończynach. Tak wieziony będzie przez setki kilometrów, aż do placu byków, na którym umrze. Poza tym podcina mu się racice i nogi (5), te z kolei smaruje się rozpuszczalnikiem aby ból wycieńczył zwierzę. Smaruje mu się oczy wazeliną (3) aby osłabić wzrok. Wypełnia się uszy mokrymi gazetami (1) żeby straciło równowagę i zmysł orientacji. Piłuje mu się rogi „na żywca” (2) aby wyglądał na groźniejszego, mimo że główną bronią byka jest wierzganie. W celu osłabienia tego instynktu uderza się zwierzę w nerki wypełnionymi piaskiem workami. Wprowadza mu się do nosa i gardła szmaty lub watę aby utrudnić oddychanie (4). Byk jest głodzony i trzymany bez wody przez parę dni poprzedzających korridę. Otrzymuje środki pobudzające lub uspokajające, także podaje się leki przeczyszczające aby go odwodnić. Przed występem byka zamyka się w ciemności- w momencie wyjścia na arenę (jeżeli jest wycieńczony, nakłuwa mu się jądra szpilkami (6) aby szalał z bólu) oszałamia go światło i okrzyki publiczności, dlatego za wszelką cenę chce uciec. Nie atakować, nie bronić się, jedynie uciec.

Korrida

Aby wyszedł z impetem na arenę, wbija się bykowi tuż przed wyjściem w plecy niewielki sztylet. Korrida dzieli się na trzy etapy. Najpierw pikador na koniu wbija mu lancę na głębokość 40 cm, podczas gdy ostrze mierzy 10 cm. W ten sposób rozrywa się mięśnie szyi i wywołuje intensywny krwotok. Koniom używanym w korridach podcina się struny głosowe, aby nie parskały ze strachu i bólu oraz zakrywa się oczy żeby uniemożliwić ucieczkę przed atakującym bykiem, co byłoby ich naturalną reakcją. Ochrona w postaci materaca okrywającego boki zwierząt w rzeczywistości przykrywa blizny po ubodzeniach. Czasami koń zraniony jest przez byka w taki sposób, że wnętrzności wychodzą mu na zewnątrz- wówczas natychmiast zszywa się go bez znieczulenia i z powrotem wysyła na plac. Koń przeżywa pięć do sześciu walk, potem wysyła się go do rzeźni.

W drugim etapie wkłuwa się bykowi w łopatki sześć włóczni (tzw. banderillas) o sześciocentymetrowych ostrzach. Mają haczykowaty kształt, dzięki temu wbijają się w ciało bez możliwości wyczepienia się i przy każdym ruchu byka obracają się, rozrywając tkankę mięśniową. Powodują tym samym znaczny ubytek krwi i zamieniają jego ciało dosłownie w krwawy strumień. Wszystko to robi się aby maksymalnie osłabić byka (hiszp. bajar al toro), to jest pozrywać mu mięśnie szyi, by nie mógł podnieść głowy, i przygotować go do następnego etapu, czyli etapu śmierci.

Kiedy ten nadchodzi, torreador wbija szpadę o długości 80 cm w kark wycieńczonego, znajdującego się w agonii zwierzęcia, która przebija mu serce, płuca i tchawicę oraz sprawia, że byk się dusi wyciekającą nosem i jamą ustną krwią. Czasami trzeba zadać cios dwa, trzy aż do dziesięciu razy, gdyż miejsce, w które ma trafić szpada jest ściśle określone. Ponieważ byk jest potężny, zdarza się, że niełatwo go powalić. Zwalonego z nóg, uderza się sztyletem w rdzeń kręgowy by pozostał teoretycznie niewrażliwy na ból. Jeżeli publiczność uważa, że matador (hiszp. zabijający) wykonał dobrze swoją pracę, bykowi odcięte zostaną „na żywca” uszy i ogon jako trofea dla torreadora. Wówczas byka przeciąga się do miejsca, gdzie jeszcze żywego, ale teoretycznie niewrażliwego, zawiesi się za tylne nogi i rozćwiartuje.

Tylko w Hiszpanii ginie w ten sposób 30.000 zwierząt. Następne 30.000, o wadze i warunkach niezdatnych do korridy, umiera w rzeźniach lub używa się ich podczas licznych imprez świątecznych organizowanych na terytorium kraju (byki pijane, skrępowane sznurkiem, rzucane do wody, zmuszane do biegu, z podpalonymi rogami...)

93% ludności Hiszpanii nie przejawia zamiłowania do walk byków, a 87% nie jest nimi zainteresowana w ogóle. Walki utrzymują się dzięki wpływom z turystyki oraz dotacjom z UE, które dają korzyść niewielkiemu sektorowi hodowców oraz właścicieli terenów, na których byki są hodowane.

Informuj ludzi, że śmierć byków jest straszna. Jeżeli podróżujesz, nie wspieraj swoimi pieniędzmi cierpienia i protestuj przeciwko barbarzyństwu organizowanemu w imię kultury.